سالروز رحلت پیامبر وشهادت امام حسن علیه السلام در 28 مین روز از ماه صفر در هر سال است.به مناسبت این روز سرشار از غم و درد در این پست برای شما همراهان عزیز و دوست داشتنی گهر نوحه رحلت پیامبر و شهادت امام حسن را برای عزاداری تهیه کرده ایم.با ما همراه باشید.
متن نوحه رحلت پیامبر وشهادت امام حسن از مداحان معروف
شجر وحی را ثمر حسن است
به نبی دومین پسر حسن است
میوۀ قلب حضرت زهرا
جانِ جان پیامبر حسن است
پای تا سر محمد است و علی
هستی مادر و پدر حسن است
کوچههای مدینه میگویند
از برادر غریبتر حسن است
آن که در سن کودکی او را
پاره در کوچه شد جگر حسن است
آن چه در بین کوچه دید و گریست
چشم پاک حسین هم نگریست
جز خداوند حی دادگرش
کس نداند چه آمده به سرش
بسکه زخم زبان زدند او را
زهر ناخورده بود خون جگرش
آن ستمگر که مادرش را زد
باز دشنام داد بر پدرش
سالها از جفای دشمن و دوست
خون روان بود از دو چشمِ ترش
از شب دفن مادرش زهرا
همه دیدند ریخت بال و پرش
قاتـل آن ولـیّ سبحــانی
قنفذ است و مغیره و ثانی
شور محشر در عزای رحمة للعالمین شد
اوّل تنهایی مولا امیرالمؤمنین شد
شد خزان باغ مدینه می زند زهرا به سینه (2)
دست حیدر مخفیانه جسم پیغمبر کفن کرد
با سرشک دیدۀ خود شستشوی آن بدن کرد
شد خزان باغ مدینه می زند زهرا به سینه (2)
اشک تنهایی شده از دیدۀ زهرا روانه
تسلیت؛ سیلیِّ امّت، شاخۀ گل؛ تازیانه
شد خزان باغ مدینه می زند زهرا به سینه (2)
آنکه بوده خصم دین و خصم آیات شریفه
کشتن خیرالنّساء را کرده امضا در سقیفه
شد خزان باغ مدینه می زند زهرا به سینه (2)
بر در بیت ولایت حقّ پیغمبر ادا شد
فاطمه نقش زمین شد، محسن از مادر جدا شد
شد خزان باغ مدینه می زند زهرا به سینه (2)
پیکر پاک محمّد تا سه شب روی زمین بود
آب غسلش اشک چشمان امیرالمؤمنین بود
شد خزان باغ مدینه می زند زهرا به سینه (2)
غریبم من، غریبِ مادرم
غریبم من، از حسین غریب ترم
میسوزم تو، آتیش همسرم
غریبم من، حرم ندارمُ
ندارم من، زائر کنارمُ
یه شمع حتی روی مزارمُ
غریبم من، مزارم و ببینید
کریمم من، به کرمم بنازید
غریبم من، در میام از غریبی
زمانی که برام حرم بسازید
یه روز میشی صاحبِ، یه حرم زیبا آقا
حرمی که گلدسته و گنبدشه از طلا
غریب آقام یا حسن….
غریبم من، غریب خونه ام
یه عمره که، سیر از زمونه ام
غم کوچه، شده بهونه ام
غریبم من، غریب کوچه هام
هنوز داره، میلرزه دست و پام
نمیدید کاش، اون صحنه رو چشام
نشد باشم، سپر برای مادر
که میسوزم، یه عمر به پای مادر
تو هم باشی به جای من میسوزی
میسوزی تا، بشی فدای مادر
حالا به زهر کینه، حاجت روا شدم
خدا رو شکر برایِ، مادر فدا شدم
غریب آقام یا حسن…
غریبم من، با غربت آشنام
غریبم من، مثل علی بابام
فقط زَهرِ، حالا دیگه دوام
غریبم من، غریب تر از غریب
ندارم من، دیگه صبر و شکیب
خوشه حالم، میرسم به حبیب
بیا مادر، آتیش گرفته جونم
داره تو تشت، میریزه لخته خونم
نبین زینب، سخته برات ببینی
یه روز میشه، سَرِ جدا میبینی
میشه نبینی خواهر، من نگران توام
میبینی شمر و خنجر، من نگران تو ام
غریب آقام یا حسین…
اَلسَّلامُ عَلَیْکُمْ یا اَهْلَ بَیْتِ النُّبُوَّهِ
بِمُوالاتِکُمْ عَلَّمَنَا اللهُ
مَعالِمَ دِینِنا وَاَصْلَحَ ماکانَ فَسَدَ مِنْ دُنْیانا
مُلک وجود غرق در اندوه و در عزاست
آغاز صبح غربت زهرا و مرتضاست
قرآن عزا گرفته و عترت شده غریب
شهر مدینه را به جگر داغ مصطفاست
خون گریه کن مدینه، کز این ماتم عظیم
گر آسمان خراب شود بر سرت رواست
گشتند انبیا همه چون فاطمه یتیم
زیرا عزای ِ قافله سالار انبیاست
همین الان اگه مدینه بودی چه طور ناله میزدی؟
تازه اگه اجازه میدادن ناله بزنی؟!
خلقت چه لایق است که صاحب عزا شود
عالم عزا گرفته و صاحب عزا خداست
اهل ولا به هوش که با رحلت نبی
شهر مدینه یکسره آبستن بلاست
قومی برای غصب خلافت شدند جمع
یا لَلعَجَب! وصی ِ پیمبر، علی، کجاست
دلش رو داری بهت آدرس بدم علی كجاست؟
اگه بخوای بفهمی علی كجاست باید ناله اش رو بزنید،كجاست مولا؟
دار الولا محاصره، زهراست پشت در
دود وشراره بر فلک از بیت کبریاست
آتش زدن به خانه ی ریحانه ی رسول
پاداش رنج های شب و روز مصطفاست
فرمود : ما اوذی نبی بمثل ما اوذیتُ،هیچ پیغمبری به اندازه ی من اذیت نشد
بیست و سه سال هرجوری خواستند اذیتش كردند
هر تهمتی خواستند بهش زدند
مگه نمیگن :كسی برات كاری میكنه،عرقش خشك نشده باید مزدش رو بدین
مردم مدینه آب غسل ِ پیغمبر خشك نشده مزدش رو دادن
كاری كردن مادر سادات بین در و دیوار صداش بلند شد
مگه دعای ندبه نخوندی،قُل لا أَسئَلُكُم عَلَیهِ أَجراً إِلاَّ المَوَدَّةَ فِی القُربى
یه نفر بلند شه به من بگه : فِی القُربى كی هستند؟
مگه غیر از بی بی ِ دو عالم و حسنین؟
مگه غیر از فاطمه و بچه های فاطمه است؟
یادتون رفت پیغمبر چقدر حسن رو بغل می كرد
چقدر حسین رو روی دوشش سوار می كرد
یادتون رفت، یادتون رفت چقدر نوه هاش رو می بوسید
آخ پیغمبر می بوسید گریه می كرد
انگار می دید تو این آینه، هر وقت ابی عبدالله رو بغل می كرد زیر گلوش رو می بوسید
همه ی شما اهل كنایه هستید و اهل روضه
هر وقت امام مجتبی رو بغل می كرد، لب هاش رو می بوسید آقا چرا؟
می فرمود : این لب ها یه روز از زهر كبود میشه
پیغمبر اجازه بدن ما از همین روزنه بریم بقیع : السلام علیك یا ابامحمد
آقاجان گداهای هر ساله اومدن
آقا جان قرار هرساله ی ماست
آقا جان شما یه غریب هستی
امام رضا هم یه غریب
اینقدر این شب ها تو حرمش شلوغ ِ، مگه اون عرب از مدینه نیومده بود
گفت : شنیدم ایرانی ها یه امام غریب دارن
برم یه سری به غریب ِ ایران بزنم
وارد حرم امام رضا شد
اول یه نگاه به در و دیوار كرد، یه نگاه به زائرها به جمعیت
به این همه چراغ
برگشت عقب گفت :آقا جان اگه غریب می خوای بیا مدینه
بیا ببین چهارتا سنگ گذاشتن
غصه اش که یکی دوتا نیست
غربت از حسن جدا نیست
خیلی خیلی غریبِ
هیچکس شبیه مجتبی نیست
وای، بی یار و بی حبیبی
وای، تو خونه اتم غریبی
نشده خنده رو لبات بیاد
مگه میشه کسی تو رو نخواد
الهی من فدات بشم حسن
آقا دوست دارم خیلی زیاد
بخون ای گریه کن
بخون ای سینه زن
غریب یعنی حسین
کریم یعنی حسن
وای، بی یار و بی حبیبی
وای، تو خونه اتم غریبی
توی قلبشه همیشه، داغ ماجرای کوچه
خیلی وقته شهیدِ، بعد کربلایِ کوچه
وای، تو کوچه چی کشیده
وای، محاسنش سپیده
گوشواره ی شکسته رو زمین
یه کاری کرده خون جگر بشه
مادرشو زدن جلو چشاش
ولی نشد براش سپر بشه
بخون ای گریه کن
بخون ای سینه زن
غریب یعنی حسین
کریم یعنی حسن
محدثه راد، نویسنده و تولید کننده محتواهای اختصاصی در پورتال گهر. علاقمند به نویسندگی محتواهای خبری، فرهنگی و سرگرمی در پورتال گهر
