Oops! It appears that you have disabled your Javascript. In order for you to see this page as it is meant to appear, we ask that you please re-enable your Javascript!
X بستن تبلیغات
مطالب پيشنهادي
loading...

علل و علایم و درمان بیماری کرون چیست؟

دسته بندي : اخبار پزشکی,سلامت
تاريخ : ۷ دی
بازديد : 369

در این بخش مطلب جدیدی برای شما عزیزان تهیه و تنظیم کرده ایم که دعوت می کنیم تا پایان ما را همراهی کنید.

عنوان مطلب جدیدی که در این قسمت از سایت گهر به آن می پردازیم:

علل و علایم و درمان بیماری کرون چیست؟

crohns disease e10 علل و علایم و درمان بیماری کرون چیست؟

بیماری کرون چیست؟

کرون یکی از بیماری های التهابی روده است. ولی این بیماری غیر از روده، روی سایر قسمت های بدن نیز تأثیر می گذارد و باعث بیماری آن ها می شود.شروع سن این بیماری در فاصله سنی ۱۰ تا ۳۰ سالگی است و اولین نشانه ها در این فاصله دیده می شود.

بیماری کرون (Crohns disease) یک بیماری التهابی روده است که در آن آسیب‌های التهابی در دیواره‌ی روده ایجاد می‌شود. این بیماری مزمن است و معمولاً در دو دوره‌ی سنی بیشتر ظاهر می‌شود؛ یکی بین ۱۰ تا ۳۰ سال و دیگری حوالی ۶۰ سالگی و بعد از آن است. وقتی بیماری کرون آغاز می‌شود می‌تواند باعث علایم شوند که در تمام عمر می‌آیند و می‌روند.

 

در این بیماری هر بخشی از دستگاه گوارش می‌تواند مبتلا شود و التهاب تمام ضخامت جداره روده را درگیر می‌کند و بنابراین ممکن سبب ایجاد آبسه (کیسه‌ای از تجمع چرک)، فیستول (ایجاد غیر طبیعیِ راهی نِی مانند از داخل روده به قسمت‌ها و اعضای دیگر بدن) یا تنگی در روده شود. ضایعات و آسیب‌های التهابی به صورت قسمت قسمت، دیواره‌ی روده را درگیر می‌کند و التهاب در طول دیواره پیوسته نیست، بلکه به بیانی لکه لکه است.

 

علل بیماری کرون:

دلیل اصلی بیماری همچنان ناشناخته است. قبل از این به نظر می رسید استرس و رژیم غذایی از علل بروز بیماری باشند اما حالا پزشکان می دانند که این دو، سبب تشدید بیماری می شوند اما علت بیماری نیستند. دسته ای از دلایل مثل وراثت و نقص سیستم ایمنی احتمالاً در وقوع بیماری نقش دارند.

 

• سیستم ایمنی: ممکن است یک باکتری و ویروس آغاز کننده بیماری باشد. زمانی که سیستم ایمنی سعی در مقابله با میکرو ارگانیسم مهاجم دارد، یک پاسخ غیرطبیعی از سیستم ایمنی باعث حمله به سلولهای دستگاه گوارش و ایجاد علایم شود.

 

• وراثت : کرون در افرادی که فردی از اعضای خانواده شان به این بیماری مبتلا است، معمول تر است. بنابراین ژن ها در مستعد کردن افراد به کرون نقش دارند اما اکثر افراد مبتلا به کرون سابقه خانوادگی بیماری را ندارند.

ο سن: کرون در هر سنی می تواند بروز کند اما بیشتر در جوانی بروز می کند. بیشتر افرادی که مبتلا به کرون پیشرفته هستند تا قبل از ۳۰ سالگی بیماریشان تشخیص داده می شود.

 

ο قومیت: اگرچه بیماری کرون در هر گروه و قومیت رخ می دهد اما افراد سفید پوست اروپای شرقی و یهودی ها بالاترین ریسک را دارند.

 

ο سابقه خانوادگی:شما ریسک بالاتری برای ابتلا به بیماری دارید اگر پدر، مادر یا خواهر و برادر و یا فرزندتان به این بیماری مبتلا باشد. از هر ۵ نفر مبتلا به کرون ۱ نفر سابقه خانوادگی مثبت دارد.

 

ο کشیدن سیگار: کشیدن سیگار مهمترین ریسک فاکتور قابل کنترل در بیماری کرون پیشرونده است. همچنین کشیدن سیگار منجر به افزایش شدت بیماری و بیشتر شدن ریسک نیاز به جراحی است.

 

ο داروهای ضد التهابی غیر استروییدی (NSAID): این داروها شامل ایبوبروفن، ناپروکسن سدیم، دیکلوفناک سدیم و غیره است. در حالیکه این داروها سبب بروز کرون نمی شوند اما می توانند منجر به التهاب روده و بدتر شدن بیماری شوند.

بخوانید :   قرص پودوفیلین Podophyllin + موارد مصرف و عوارض آن

 

ο جایی که زندگی می کنید: اگر در شهر یا یک کشور صنعتی زندگی می کنید شانس بیشتری برای بروز بیماری دارید. این نشان می دهد که فاکتورهای محیطی شامل رژیم غذایی پر چرب و غذاهای تصفیه شده در این بیماری نقش دارند.

 

افرادی که در آب و هوای شمالی تر زندگی می کنند به نظر می رسد ریسک بالاتری برای ابتلا دارند.

 

علایم بیماری کرون:

در بعضی از بیماران مبتلا به کرون تنها قسمت انتهایی روده کوچک (ایلیوم) آسیب دیده است. در حالی که در برخی دیگر بیماری ممکن است سرتاسر روده بزرگ (کولون) را مبتلا نماید. مناطق شایع التهاب در بیماری کرون انتهای روده کوچک و روده بزرگ (کولون) است.

 

علایم و نشانه های بیماری کرون را می توان از خفیف تا شدید دسته بندی کرد. علایم معمولاً به تدریج از ملایم به شدید تغییر می کنند اما گاهی برخی بیماران به صورت ناگهانی علایم شدید را تجربه می کنند. حتی گاهی در دوره هایی از بیماری علامت ها به صورت کامل از بین می روند که این مرحله را دوره خاموشی بیماری می نامند.

 

زمانی که بیماری در دوره فعال خود باشد، علایم می توانند شامل موارد زیر باشند:
◊ اسهال : اسهال یک مشکل شایع در بیماران مبتلا به کرون است. دلپیچه های شدید نیز که به علت تشدید حرکات روده است، می توانند به دفع مدفوع شل منجر شوند.

 

◊ تب و خستگی : بسیاری از بیماران کرون درجاتی از تب خفیف را که احتمالا به علت عفونت یا التهاب است، تجربه می کنند. حتی گاهی احساس خستگی شدید و کمبود انرژی هم تجربه می شود.
درد شکمی و دلپیچه : التهاب و زخم می تواند بر روی حرکات طبیعی مواد در داخل لوله گوارش تأثیرگذارد و منجر به دلپیچه و درد شود. بیماران ممکن است از یک ناراحتی مختصر تا درد شدید شکمی همراه با تهوع و استفراغ را تجربه نمایند.

 

خون در مدفوع : بیمار ممکن است در توالت متوجه دفع خون روشن و یا خونی تیره مخلوط با مدفوع خود شود. همچنین ممکن است دچار خونریزی مخفی در مدفوع گردد که در ظاهر مدفوع مشخص نیست.

 

زخم های دهانی: ممکن است زخم هایی دهانی شبیه آفت ایجاد گردد.

 

کم شدن اشتها و کاهش وزن: دردشکم، دلپیچه و پاسخ های التهابی در دیواره روده می تواند روی اشتها و توانایی هضم وجذب مواد غذایی موثر باشند.

 

  مشکلات اطراف مقعد: ممکن است دچار درد و خروج چرک وخون به علت التهاب در نزدیکی مقعد باشید. این ترشحات از طریق یک یا چند تونل ظریف پوستی به اطراف مقعد سر باز میکنند که به آن فیستول می گوییم.

 

مبتلایان به کرون شدید می توانند علائم زیر را هم تجربه نمایند:

–    التهاب پوست،چشم، مفاصل

–    التهاب کبد و یا مجاری صفراوی

–    تأخیر بلوغ و رشد جنسی در کودکان

 

عوارض بیماری کرون:

♦ التهاب (قرمزی، درد و تورم) در مفاصل محیطی مانند مچ دست، زانو، آرنج و مچ‌ پا یا التهاب

 

♦ مفاصل در ستون فقرات؛ شایع‌ترین علامت خارج روده‌ای در کرون)

 

♦ اختلالات کبدی و ضفراوی مانند التهاب در کبد یا ایجاد سنگ صفراوی

 

♦  تظاهرات پوستی مانند زخم در ساقِ پا یا برآمدگی‌های قرمز و دردناک در جلوی ساقِ پا

بخوانید :   اعتیاد جنسی چیست + عواقب خطرناک آن

 

♦  مشکلات چشمی با علایمی مانند ترس از نور، تاری دید، سردرد و پرخونی ملتحمه

 

♦ سایر عوارض مانند سنگ ادراری، کم خونی و سرطانی شدن ضایعات موجود در روده‌ی بزرگ

 

♦ تنگی و انسداد روده‌ی باریک یا روده‌ی بزرگ

 

♦ فیستول (ایجاد غیر طبیعیِ راهی نِی مانند از داخل روده به قسمت‌ها و اعضای دیگر بدن) که منجر به تخلیه‌ی خودبخود روده به روده، روده به مثانه، روده به پوست و …

 

♦ آبسه (کیسه‌ای از تجمع چرک) در اطراف روده یا اعضای مجاور

 

درچه شرایطی باید به پزشک مراجعه نمود؟

۱٫ اگر شما یا یکی‌ از اعضای‌ خانواده‌ تان علایم‌ بیماری‌ کرون‌ را دارید.

 

۲٫  اگر اجابت‌ مزاج‌ شما سیاه‌ و قیری‌ است‌ یا در آن‌ خون‌ وجود دارد.

 

۳٫ اگر شکم‌ شما متورم‌ شده‌ است‌.

 

۴٫  اگر درجه‌ حرارت‌ بدن‌ بالای‌ ۳/۳۸ درجه‌ سانتیگراد برود.

 

آزمایش و تشخیص بیماری کرون:

وسیله تشخیص قطعی برای کرون وجود ندارد و پزشک شما با رد سایر دلایل برای علایم تان کرون را تشخیص می دهد. احتمالاً پزشکتان از رادیولوژی و کولونوسکوپی همراه با نمونه برداری برای تاًیید تشخیص شما استفاده  می کند. شما ممکن است به یک یا دو تست و پروسیجر دیگر نیاز پیدا کنید.

 

¤ آزمایش خون: آزمایش کم خونی و یا وجود عفونت پزشکان ممکن است برای بررسی کم خونی و یا نشانه عفونت از شما بخواهند آزمایش خون انجام دهید. درحال حاضر معتبر ترین منابع علمی هیچ شناساگر خونی را برای تشخیص کرون معرفی نکرده اند. آزمایش خون مخفی در مدفوع نیز گاهی انجام می شود.

 

¤ پروسیجرها

 

¤ کولونوسکوپی: در کولونوسکوپی یک لوله قابل ارتجاع و نازک که یک دوربین در سر آن تعبیه شده است به پزشکتان اجازه می دهد که تمام طول روده بزرگ را مشاهده کند. در حین انجام کولونوسکوپی پزشکتان نمونه هایی از بافت روده برای بررسی بیشتر و تاًیید بیماری کرون بر می دارد. وجود سلول های ملتهب خوشه ای در دیواره روده به تشخیص بیماری کمک می کند.

 

¤ سیمگویید سکوپی: در این پروسیجر پزشکتان فقط قسمت انتهایی روده بزرگ (سیگمویید) را نگاه می کند.

 

¤  CT اسکن : در سی تی اسکن اطلاعات جامع تری نسبت به عکس ساده بدست می آید. در این پروسیجر یک نگاه کامل از بیرون به روده ها انداخته می شود.

 

¤ CT انتروگرافی: نوع خاصی از سی تی اسکن است که عکس های بهتری از روده کوچک میگیرد. این تست جایگزین آزمایش باریم همراه با اشعه ایکس در بسیاری از مراکز شده است.

 

¤ کپسول اندوسکوپی: برای این تست شما یک کپسول که دوربینی درون آن قرار دارد را قورت می دهید. دوربین عکس های متعددی می گیرد.که به کامپیوتر منتقل می شود.

 

سپس عکس ها برای بررسی علایم کرون، بررسی و تفسیر می شود. دوربین از طریق مدفوع شما دفع میشود. با وجود کپسول اندوسکوپی ممکن است لازم باشد همچنان کولونوسکوپی همراه با بیوپسی انجام شود.

 

¤  MRI: در این آزمایش به وسیله یک محیط مغناطیسی و امواج رادیویی تصاویری از ارگانهای داخلی بدن بدست می آید. این آزمایش به صورت اختصاصی برای بررسی فیستول و یا بررسی روده کوچک مفید است.

 

¤  دابل بالن اندوسکوپی: برای انجام این تست از دستگاه اندوسکوپی بلندتری استفاده می شود که دستگاه اندوسکوپی معمولی قادر به دسترسی به آن مناطق نیست. این تکنیک زمانی کاربرد دارد که کپسول اندوسکوپی مساله غیر نرمالی را نشان می دهد اما تشخیص همچنان مبهم است.

بخوانید :   خواص چای سفید

 

¤ عکس برداری از روده کوچک: در این تست روده کوچک بررسی می شود که در کولونوسکوپی قابل بررسی نیست. ابتدا شما یک مایع حاوی باریم را می نوشید و پزشک بر اساس نیاز از سی تی اسکن و یا MRI استفاده می کند.

 

درمان بیماری کرون:

داروها به شکل مؤثری علایم بیماری کرون را بهبود می‌بخشند. اغلب این داروها به وسیله‌ی جلوگیری از التهاب روده عمل می‌کنند. مثلاً داروهایی که آمینوسالیسیلات نامیده‌ می‌شوند اولین داروهایی هستند که در درمان به کار می‌روند. ممکن است در موارد متوسط تا شدید بیماری کرون از داروهای کورتونی نیز استفاده شود.

 

آنتی‌بیوتیک‌ها نیز در  درمان کرون کاربرد دارند و به از بین بردن باکتری‌ها در قسمتهای تحریک‌ شده‌ی روده و کاهش التهاب کمک می‌کنند. داروهای سرکوب کننده‌ی سیستم ایمنی نیز در برخی موارد خاص به کار می‌روند ولی چون عوارض زیادی دارند،‌پزشک حتی‌المقدور از آنها استفاده نمی‌کند. داروهای دیگری نیز وجود دارند که به درمان کرون کمک می‌کنند و پزشک بسته به شرایط بیمار از آنها ممکن است استفاده نماید.

 

جــــــــــراحی نیز یک راهِ دیگر درمانی است. در جراحی برخی قسمت‌های روده برداشته می‌شوند. جراحی تنها در مواردی توصیه می‌شود که:

 

– انسداد روده به‌وجود آمده باشد.

– رغم درمان‌های دارویی صحیح، علایم پایدر مانده باشند.

– فیستول‌ها برخلاف درمان‌های دارویی بهبود نیابند.

 

رژیم غذایی در بیماری کرون:

رژیم غذایی نیز در درمان بیماری کرون مؤثر است. هر چند که از نظر علمی تأثیرِ هیچ نوع رژیم غذایی خاصی برای بیماری‌های التهابی روده، ثابت نشده است اما اغلب پزشکان معتقدند که بیمار خود می‌تواند بفهمد که چه غذاهایی تحریک کننده‌ی علایم بیماریِ آنها به خصوص در دوران تشدید بیماری است.

 

وقتی از غذاهایی که محرک علایم شماست پرهیز کنید، درمی‌یابید که نشانه‌هایی مانند دفع گاز روده‌ای، نفخ، درد شکمی، دل‌پیچه و اسهال بیشتر قابل کنترل می‌شوند. با کاهش این علایم شما به روده‌ی ملتهبِ خود فرصت می‌دهید که التیام یابد.

 

پرهیزهای غذایی در بیماری کرون شامل:

·هرگونه نوشیدنی الکلی

·کره، روغن، کره‌های گیاهی، سس مایونز

·نوشیدنی‌های گازدار

·قهوه، چای، شکلات

·پوسته‌ی ذرت

·محصولات لبنی (در صورت عدم تحمل لاکتوز)

·غذاهای چرب و سرخ کردنی‌ها

·غذاهای پرفیبر

·غذاهایی که تولید گاز و ایجاد نفخ می‌کنند (عدس، بنشن، لوبیاها، پیاز و انواع کلم)

·آجیل و دانه‌های خوراکی (کره‌ی بادام زمینی و کره‌ی دانه‌های دیگر)

·میوه‌های خام

·سبزی‌های خام

·گوشت قرمز

·غذاهای تند و پرادویه

·غلات سبوس‌دار و سبوس

 

پیشگیری از بیماری کرون:

هیچ راهی برای پیشگیری از این بیماری وجود ندارد. اما شما باید از موقعیت‌هایی که به بدن شما آسیب می‌رسانند، ‌اجتناب کنید. در دوره‌های بی‌علامتی، یک رژیم غذایی مناسب و متعادل داشته باشید تا ویتامین‌ها و مواد مورد نیاز بدن‌تان تأمین شود. با این‌کار شما عوارض ناشی از تغذیه‌ی نامناسب مانند کم خونی و کاهش وزن را کاهش می‌دهید.

 

سیگار نکشید!

بیماری کرون می‌تواند خطر ابتلا به سرطانِ روده‌ی بزرگ را افزایش دهد. به منظور یافتنِ ضایعاتِ پیش‌سرطانی یا سرطان در مراحل اولیه‌ی آن؛ باید به شکل منظم تحت بررسی روده ی بزرگ باشید. باید به طور منظم کولونوسکوپی شوید. کولونوسکوپی باید هر یک تا دو سال، یک‌بار برای شما انجام شود.

loading...
آخرين هاي اين بخش
ديگران چه مي خوانند
دیدگاه ها
برای ارسال دیدگاه مرتبط با این مطلب کلیک کنید

این سایت از اکیسمت برای کاهش هرزنامه استفاده می کند. بیاموزید که چگونه اطلاعات دیدگاه های شما پردازش می‌شوند.

گـهـر در شبکه هاي اجتماعي