Oops! It appears that you have disabled your Javascript. In order for you to see this page as it is meant to appear, we ask that you please re-enable your Javascript!
X بستن تبلیغات
مطالب پيشنهادي

نحوه شهادت حر بن یزید ریاحی + آدرس مرقد و مزارش

تاريخ : ۲۸ شهریور
بازديد : 112

حر بن یزید ریاحی یکی از یاران باوفای امام حسین (ع) در واقغع کربلا بود. او در ابتدا جزو سپاهیان عمر سعد بود اما بعد از مدتی پشیمان شده و به سپاهیان امام حسین (ع) پیوست. گهر در این بخش نحوه شهادت حر بن یزید ریاحی را شرح می دهد.

mataleb www.gahar .ir 28.06.97 8 نحوه شهادت حر بن یزید ریاحی + آدرس مرقد و مزارش

نحوه شهادت حر بن یزید ریاحی + آدرس مرقد و مزارش

حر بن یزید ریاحی از همراهان حسین بن علی در واقعه کربلا بود. حر از خاندان معروف عراق و از رؤسای قبایل کوفیان بود. به‌درخواست ابن زیاد، برای مبارزه با حسین فراخوانده شد.او به سرکردگی هزار سوار برگزیده گشت.

حر با سپاهش در منزل «قصر بنی مقاتل» یا «شراف»، راه را بر حسین بست و مانع از حرکت او به سوی کوفه شد. کاروان حسین را همراهی کرد تا به کربلا رسیدند و حسین در آنجا فرود آمد. حر وقتی فهمید کار جنگ با حسین بن علی جدی است، صبح عاشورا به بهانه آب دادن اسب خویش، از اردوگاه عمر سعد جدا شد و به کاروان حسین پیوست. توبه کنان کنار خیمه‌های حسین آمد و اظهار پشیمانی کرد، سپس اذن میدان طلبید. ظاهراً حر با اذن امام حسین اولین فردی است که به میدان رفت و در خطابهای مؤثر، سپاه کوفه را به خاطر جنگیدن با حسین توبیخ کرد. چیزی نمانده بود که سخنان او، گروهی از سربازان عمر سعد را تحت تاثیر قرار داده از جنگ با حسین منصرف سازد، که سپاه عمر سعد، او را هدف تیرها قرار داد. نزد حسین بازگشت و پس از لحظاتی دوباره به میدان رفت و با رجزخوانی، به مبارزه پرداخت و کشته شد. رجز او چنین بود:

بخوانید :   خلاصه واقعه عاشورا (مختصر و مفید)

انی انا الحر و ماوی الضیف               اضرب فی اعناقکم بالسیف

عن خیر من حل بارض الخیف                        اضربکم و لا اری من حیف

که حاکی از شجاعت او در شمشیر زنی در دفاع از حسین و حق دانستن این راه بود. حسین بن علی بر بالین حر رفت و به او گفت: توهمانگونه که مادرت نامت را «حر» گذاشته‌است، حر و آزاده‌ای، آزاد در دنیا و سعادتمنددر آخرت! «انت الحر کما سمیتک امک، و انت الحر فی الدنیا و انت الحر فی الآخره» و دست بر چهره‌اش کشید.حسین با دستمالی سر حر را بست. پس از عاشورا بنی‌تمیم او را در فاصله یک مایلی از حسین دفن کردند، همانجا که قبر کنونی اوست، بیرون کربلا در جایی که در قدیم به آن «نواویس» می‌گفته‌اند.

گفته‌اند وقتی از دارالاماره کوفه، با ماموریت بستن راه بر حسین بیرون آمد، ندایی شنید که: «ای حر!مژده باد تو را بهشت …»

نحوه شهادت حر بن یزید ریاحی

طبرى از قول ابوزهیر عبسى آورده است که چون حـرّ بن یزید به امام حسین(ع) پیوست، یزید بن سفیان [از سپاه دشمن] گفت : به خدا قسم اگر حـرّ را ببینم با نیزه ام او را از پاى در مى آورم.

راوى مى گوید: در آن هنگام که دو سپاه به هم برآمده و پیکارى بى امان را در کشتار یکدیگر آغاز کرده بودند. حـرّ پیشاپیش سپاهیان امام حسین(ع)حمله برد. پس اسبش سخت مجروح شد و از گوشها و پیشانیش خون جارى بود. حُصین بن تمیم ، رئیس گارد محافظ عبیدالله زیاد، رو به یزید بن سفیان کرد و گفت: این همان حـرّ است که آرزوى کشتنش را داشتى! یزید بن سفیان گفت : آرى . این را گفت و قدمى به سوى حـرّ برداشت و خطاب به او گفت : میل به زورآزمایى و پیکار تن به تن دارى ؟

بخوانید :   داستان بسیار جالب لاتاری شرلی جکسون

حـرّ پاسخ داد: آرى، مایلم . و رو به سوى یزید بن سفیان آورد.

حُصین بن تمیم مى گوید: به خدا قسم حـرّ به سوى یزید بن سفیان حمله برد، و گویى فرشته مرگش بود. چون روبرو شدنش با او همان بود و کشته شدن یزید بن سلیمان همان.

پس حـرّ پیوسته جنگ کرد تا آنکه عمرسعد به حُصین بن تمیم۲ که فرمانده و رئیس تیراندازان بود امر کرد با پانصد کماندار اصحاب حسین(ع) را تیر باران کنند، پس همگى تیرها را رها کرده چیزى نگذشت که اسبها را از پا درآوردند و مردان را مجروح کردند و آنان از اسبها پیاده شده ساعتى جنگ سختى کردند.

ایوب بن مُسَرِّح۱ [از سپاه دشمن] گفت : واللّه! من پى کردم اسب حرّ را و تیرى بر شکم اسب او زدم که به لرزه در آمد و زمین خورد و حرّ از روى اسب مانند شیر جهید پس ندیدم احدى را هرگز مانند او که سر از تن جدا کند و لشکر هلاک کند.

اهل سِیـَر و تاریخ گفتنه اند که حرّ و زهیر با هم قرار گذاشته بودند که بر لشکر حمله کنند و مقاتله شدید و کارزار سختى نمایند و هر کدام گرفتار شد دیگرى حمله کند و او را خلاص نماید و بدین گونه یک ساعتى نبرد کردند. پس گروه بسیارى دورش را گرفتند و او را شهید کردند، و دو تن در کشتن او شریک شدند که یکى ایوب بن مُسَرِّح بود و دیگر مردى از سواران اهل کوفه.

بخوانید :   روش های استجابت دعا در سریعترین زمان

بعضى گفته اند که امام حسین(ع) به نزد حـرّ آمد در حالی که هنوز از بدن حـرّ خون می رفت، پس امام(ع)به حـرّ فرمود: به به! اى حُرّ! تو حُرّ (آزاد) هستی همچنانکه نام تو حـرّ است، آزاده ای در دنیا وآخرت.

آخرين هاي اين بخش
ديگران چه مي خوانند
دیدگاه ها
برای ارسال دیدگاه مرتبط با این مطلب کلیک کنید

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.

گـهـر در شبکه هاي اجتماعي